Het Lankheet

In  Twente en de Achterhoek bevinden zich in de diepe ondergrond twee tunneldalsystemen  die elkaar snijden ten noordwesten van Haaksbergen (Geologische kaart van Nederland 34W/34O/35)  Het jongste van de twee systemen loopt van noord naar zuid onder het Landgoed Het Lankheet door.  Tunneldalen zijn relatief smalle, diep in de (tertiaire) ondergrond geërodeerde dalen die vermoedelijk tijdens het afsmelten van het landijs door ijssmeltwaterstromen  onder de ijskap zijn gevormd. Het tunneldal onder Het Lankheet is  40 m diep en ca. een kilometer breed. Het Tunnel dal is gedeeltelijk weer opgevuld met horizontaal liggende grofzandige ijssmeltwaterafzettingen en fijnzandige sneeuwsmeltwaterafzettingen uit het Saalien.  In het Eemien, de warmere periode tussen het Saalien en het Weichselien is het tunneldal verder opgevuld met een maximaal ca. 8 m dik pakket veen en beekleem en -zand. Aan weerszijden van het tunneldal onder Het Lankheet bevinden zich onder een laag sneeuwsmeltwaterafzettingen en tot ruggen opgestoven dekzanden uit de laatste ijstijd (Weichselien)  oude, afgesleten oppervlakken van tertiaire afzettingen en/of keileem. De oost-west georiënteerde rug waarop Het Lankheet ligt markeert deze afzettingen in de ondergrond (Geomorfologische kaart: vereffeningsrestrug). Bij Eibergen en Haaksbergen liggen midden- en vroeg-pleistocene en tertiaire afzettingen aan het aardoppervlak. De dekzandruggen op Het Lankheet zijn lokaal opnieuw verstoven. Dit is nog te herkennen aan de paraboolvormige stuifduinen op het landgoed.